jörfi
nafnorð, karlkyn
a, m. gravel; hann jós á þá jörfa ok moldu, Stj. 529. 2 Sam. xvi. 13, ‘lapides terramque spargens’ of the Vulgate:—gravel, gravelly soil; þar var þá víða blásit ok jörvi, er þá vóru hlíðir fagrar, Fas. ii. 558; Þorsteinn gékk frá at jörva nökkurum, Þorst. Síðu H. 183: in local names, Jörfi (Eb.) in the west, and in the south Klifs-jörfi, also called Klifs-sandr, Bjarn. (in a verse). Jörva-sund, n., Hkv. 1. 24 (Bugge), Vídal., Skýr. 302.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þorst. Síðu H.
- Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Vídal.
- Vídalíns-postilla.