kafna
sagnorð
að, (older form kvafna, Sks. 108), to be suffocated, choked, in water, steam, or the like; kafna af sandfoki, Al. 50; sögðu at Kvásir hefði kafnat í mannviti, Edda 47; k. í stofu-reyk, Grett. 116: of light, to be extinguished, Sks. 208: of a horse, kafna eðr springa, Fas. iii. 74.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)