Yrða

kálfr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [Goth. kalbo = δάμαλις; A. S. cealf; Engl. calf; O. H. G. chalbâ; Germ. kalb; Dan. kalv; Swed. kalf]:—a calf; kýr ok kálfr, Fms. i. 168, vi. 260, 368, Njarð. 374, Gísl. 80, Eb. 316, 318, Fas. iii. 34, Grág. i. 502, N. G. L. i. 25: the phrase, ala öðrum þræl kálfs-eldi, to feed a thrall for another man as a calf, i. e. to feed a person who does nothing but eat, 31; hindar-k., a fawn, Str. 3: a whale-calf.

  1. II.

    metaph. of a small island near a large one, eyjar-k.; Manar-k., the Calf of Man, at its southern extremity; Rastar-kálfr, the Calf of the island Rost.

    1. β.

      hvann-kálfr, young angelica, Hervar. (Hb.) Gsp., cp. Gr. μόσχος: kálfa-kjöt, n. ‘calf-flesh,’ veal, Stj. 91: kálfs-belgr, m. a calf’s skin, Gísl. 118, Fas. iii. 621: kálfs-fætr, m. pl. a calf’s legs; flegnar kálfs fætr, flayed calves feet, of the stockings hanging about one’s legs.

  2. III.

    metaph. a calf, i. e. a silly person, dunce; þú ert mesti kálfr!

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Goth.
Gothic.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
i. e.
id est.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
cp.
compare.
Gr.
Greek.
n.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Njarð.
Njarðvíkinga saga. (D. II.)
Gísl.
Gísla saga. (D. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Str.
Strengleikar. (G. II.)
Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Gsp.
Getspeki Heiðreks. (A. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)