kefja
sagnorð
Merkingar
older form kvefja, Sks. l. c.; pres. kefr, pret. kafði, part. kafinn, [kaf; mid. H. G. quebe]:—causal, to dip, put under water; mantú hversu fór um sundit með okkr, ek mátta kefja þik ef ek vilda, Fms. vii. 119; sem þat kvefi (kvæfi, new Ed.) reykr eða mjörkvi, Sks. 211; þá kafði hón höfuðit svá at þar dó hann, Hkr. Yngl. S.; er ríki þitt klandar ok sjálfan þik vill kefja, MS. 4. 26: the saying, þann má eigi kefja er Guð vill hefja, Fb. iii. 408.
- II.
impers. to be swamped, founder, sink, of a ship; skipit kafði undir þeim, Eg. 600; þá kafði skipit undir þeim ok létusk þar allir, Hkr. i. 115, Mar.; svá er veðr þetta mikit at við því þótti búit, at kefja mundi skipin undir þeim, Fas. ii. 180.
- III.
reflex. to dip oneself, duck, dive; þat er athæfi þessa skrimsl, at þat hefir opt kafsk, Sks. 170:—to be quenched, ok er þá því líkast at ljósit kvefisk þá í þeim reyk, 47 new Ed.; at ljós vili kefjast (old Ed.)
- 2.
part. kafðr, drowned; sumir vóru í vatni kafðir, Hom. 147: metaph. overwhelmed, kafðr í áhyggjum, Mar.; önnum kafinn, overwhelmed with business.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- l. c.
- loco citato.
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- mid. H. G.
- middle High German.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.
- reflexive.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Yngl. S.
- Ynglinga saga. (C. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)