kíll
nafnorð, karlkyn
m. [kil, Ivar Aasen; mid. H. G. kil; cp. the Germ. prop. name Kiel]:—an inlet, canal; iða, fors ok kill, Edda (Gl.); þar skarsk inn vík ein eigi mikil, fundu þeir þar andir margar ok kölluðu Anda-kíl, Eg. 131; at læk þeim, er ofan fellr í kíl þann, er fellr út í ána, Vm. 162.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- mid. H. G.
- middle High German.
- cp.
- compare.
- Germ.
- German.
- prop.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- Ivar Aasen
- Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)