kjaptr
nafnorð, karlkyn
m., older form kjöptr or keyptr, in ginkeyptr, q. v.; [Germ. kiefer; Dutch kieuw; Dan. kjæft]:—the mouth, jaw, of beasts or in a vulgar sense; Davíð tekr sinni hendi hvern kjöptinn, Stj. 459; hann reif í sundr kjapta ins úarga dyrs, Rb. 382; er inn efri kjöptr við himni en inn neðri við jörðu, … hann stígr öðrum fæti í neðra keypt úlfsins, annarri hendi tekr hann í enn efra keypt úlfsins ok rífr sundr gin hans, Edda 41, 42; ef maðr bindr tagl í munn á hrossi manns, eða bindr kept við fót, Grág. i. 383; opt í Ægis kjöpta, Edda (in a verse); skjöldrinn gékk upp í munninn svá at rifnaði kjaptrinn en kjálkarnir hlupu ofan á bringuna, Grett. 95 new Ed.; skeggstaðinn, hökuna, kjaptana báða, Fb. i. 531: in abuse, halda kjapti, as in Engl. slang, hold your jaw, Germ. maul halten; skrokknum lifir ekkert á | utan tómr kjaptr, a ditty.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- q. v.
- quod vide.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- Engl.
- English.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)