Yrða

kólfr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [akin to Engl. club, Germ. kolb], the tongue in a bell, Fms. vi. 147: kólf-klukka, u, f. a bell with a tongue, Pm. 129; (kólf-lauss, adj. without a k., Vm. 9): the bulb of a plant: endi-k., a sausage, Ísl. Þjóðs. i. 177.

  1. II.

    a kind of bolt, Swed. kolf, Rm. 43, Þiðr. 371, Karl. 68, 244, N. G. L. i. 69; bakka-kólfr, a bird bolt; for-kólfr, q. v.: the phrase, sem kólfi skyti, swift as a bolt, as lightning, Fms. ii. 183, vii. 343, Sturl. iii. 220. kólf-skot, n. a bolt shot, of distance, Edda 31.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Engl.
English.
Germ.
German.
f.
kvenkyn (e. feminine)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
Swed.
Swedish.
q. v.
quod vide.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Pm.
Pétrs-máldagi. (J. I.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
Ísl. Þjóðs.
Íslenzkar þjóðsögur.
Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Þiðr.
Þiðreks saga. (G. I.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Edda
Edda. (C. I.)