Yrða

krafsa

sagnorð

að, to paw or scratch with the feet, as horses or sheep when grazing on a snow field; hann krafsaði sem hross, Ld. 120; hundrinn krafsar sundr hrúguna, Fas. iii. 547; ekki þarf at k. af því ofan, er oss er í hug, Nj. 224; hann kvaðsk eigi mundu k. um þat at segja honum sannindi, Sturl. iii. 313.

Skammstafanir og tilvitnanir

Tilvitnuð rit

Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)