kappi ¹

Merkingar

a, m. [a Teut. word, noticed by Plutarch, Marius ch. 11—κίμβρους ὀνομάζουσι Γερμανοι τους ληστάς; see also kapp]:—a hero, champion, man of valour; konungr sá er kappi þykkir, Hkm. 14; ólusk í ætt þar æztir kappar, Hdl. 17; átti áðr kappi, Am. 98; þá bjó Arnórr í Reykjahlíð, kappi mikill, … ok má af því marka hverr k. hann var, Lv. 3; þessa búð á Þorkell hákr, kappi mikill (cp. Germ. handegen), Nj. 184; eru í Reykjadal kappar miklir? 32; gíslinn var kappi mikill, ok bauð Þangbrandi á pataldr, Bs. i. 9; hverjir berjask skulu móti þess köppum af þeirra liði, Fms. xi. 126.

1. 2.

   in a special sense, an elect champion, answering to the knight of the Middle Ages; þessir kappar vóru með Haraldi konungi, Fas. i. 379; því var Björn síðan Kappi kallaðr, Bjarn. 11; Hrólf Kraka ok Kappa hans, Fb. ii. 136; með honum (the king) ok hans Köppum, Fas. i. 35: Kappar konungs, 69; Hrólfr konungr ok allir hans Kappar ok stórmenni, 76, 79, 91, 95, 101, 102, 105, 108; Hrólfr konungr býsk nú til ferðar með hundrað manna, ok auk Kappar hans tólf ok berserkir tólf, 77; upp upp, allir Kappar! 100, Skjöld. S. ch. 8, 9 (Fas. i. 379–385); kappa-lið, a troop of champions, warriors, Grett. 84; kappa-tala, a tale or roll of champions, Fms. iii. 157; kappa-val, choice of champions, ii. 315.

2. II.

   even as a nickname of some choice champions; Björn Breiðvíkinga-kappi, Eb.; Björn Hitdæla-kappi, Bjarn.; Vébjörn Sygna-kappi, Landn.; Hildibrandr Húna-kappi; Ásmundr Kappa-bani, a slayer of champions, Fas.