kasa
sagnorð
Merkingar
að, [kös], prop. to heap earth or stones upon, to earth, commonly used of witches, miscreants, carcases of men or beasts, Grág. ii. 156 (of an outlaw); lík Þóris var upp rekit ok kasa þeir hann hjá Sigmundi, Fær. 177, Fs. 62; vóru þeir færðir út í hraun ok kasaðir í dal þeim er þar var í hrauninu, Eb. 138; þar heitir Knarrarnes er hann var kasaðr, Ld. 156; vildu þeir eigi jarða hann at kirkju ok kösuðu hann utan-borgar, Mar.: to bury in snow, eru þeir kasaðir í mjöllinni, Fs. 143, Sturl. iii. 215; báru síðan at stórt grjót ok kasaðu þá, Stj. 370: metaph., þeir kasaðu þetta með sér, Fms. iv. 284, v. l.; kváðusk hlaða mundu vegg í dalinn ok kasa þar metorð Guðmundar, Sturl. i. 155.
- II.
in mod. usage, to pile in heaps, esp. of the blubber of whales or sharks.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- prop.
- proper, properly.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- v. l.
- varia lectio.
- mod.
- modern.
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)