Yrða

kelda

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

u, f. [mid. H. G. qual and quil; Germ. quelle; Dan. kilde; Swed. källa; cp. Engl. well, North. E. keld = a spring]:—a well, spring; krjúpa at keldu (mod. vatna lömbum), Þorf. Karl. (in a verse); kelda er ok þar nær hellinum, ok þó konungr sér í, Ó. H. 187; af sannri lífs æð sem lífs keldu, Barl. 84; í læk þann eðr keldu er féll ór brunninum, Bs. i. 462; um ker ok keldur, þar skal ker vera í garði sem eigi er kelda til ok vatn í, N. G. L. ii. 248, Sks. 91, Bret. 30; útan garðs ok innan með keldu, D. N. i. 527; at keldunni þeirri er mitt er í garðinum, ii. 498, iii. 98; keldu-lækr, a stream from a well, Karl. 266: and so in Dan. and Swed. local name, Roes-kilde, as also in mod. Dan. and Swed.

  1. II.

    specific Icel. a stagnant pit in a swampy ground, Eb. 266, Ld. 204, Lv. 5, Jb. 278, Dipl. ii. 1, Fb. i. 231.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
mid. H. G.
middle High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
cp.
compare.
Engl.
English.
North. E.
Northern English.
mod.
modern.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Lv.
Ljósvetninga saga. (D. II.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)