kenni
nafnorð, karlkyn
kenni-maðr
m. a teacher, but only used of a cleric or priest, opp. to leikmenn (laymen), Rb. 396; biskup ok aðrir kennimenn, Fms. i. 32; þriðja hlut (of the tithe) skyldu hafa kennimenn, Bs. i. 68; ok sagt upp í lögréttu af kennimönnum sumarit eptir, Íb. 17; ganga til skriptar við kennimann, K. Þ. K. 33, Bs. i. (e. g. Arna S.) passim; kennimanns-búningr, -klæði, a priest’s dress, 655 xiv, Stj. 110; kennimanna fundr, an œcumenical council, Ann. 485, Mar.; kennimanna setr, skyld, vist, a priest’s maintenance, residence, Fms. x. 317, Vm. 5, 108, Stj. passim; kennimanna kór, the choir, Bs. i. kennimanns-dómr, m. priesthood, Anecd. 12, Th. 52, Fms. viii. 9.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- opp.
- opposed.
- e. g.
- exempli gratia.
Tilvitnuð rit
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Íb.
- Íslendinga-bók. (D. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Anecd.
- Anecdoton. (H. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)