keppa
sagnorð
Merkingar
t, [kapp], to contend, strive hard, Am. 54, 61; keppa um e-t, Fms. iii. 214, Grág. i. 410; ef tveir menn keppa um einn hlut, Fb. i. 150; keppa við e-n, to contend with one, Nj. 29, Hkr. iii. 264.
- II.
reflex. to contest; þá kepptusk þeir svá mjök, at þeir rérusk svá nær, at þeir brutusk árarnar fyrir, Fms. viii. 216; kepptusk þau mjök um ágæta menn, vildi hvártveggja til sín hafa, i. 100; keppask til e-s, to strive after a thing; svá at hann keppisk til smárra hluta ok fær þó eigi, Ó. H. 87; eigi kepptumk ek til konungdómsins, Fms. viii. 219: k. við e-n, to contend with or against; eigi kepptisk hann auð við auðga menn, Róm. 347; Knúti konungi þótti hann keppask um skrautgirni við sik, Fms. v. 181; varask þú þat at þú keppisk við þér meiri menn, Eg. 21: absol., keppask við, to strive hard, do one’s best, Al. 154, Mag. 53: to be busy, work hard, freq. in mod. usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- reflex.
- reflexive.
- absol.
- absolute, absolutely.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Mag.
- Mágus saga. (G. II.)