Yrða

kerling

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f. [answering to karl, q. v.], a woman; þessi skal kerling heita því at hón er af karlmanninum komin, Stj. 34.

  1. II.

    used, like Scot. carline, almost always of an old woman, and only of a common person, not of a lady, see karl; mær heitir fyrst hver, en kerlingar er gamlar eru, Edda 108; gaman þykkir kerlingunni at, móður várri, Nj. 68, Eb. 44; kerling ein gömul, an old woman, 318; kerlingin móðir konungs, Fms. i. 76; þar sem ek ligg einn í húsi ok kerling mín, I myself and my old wife, Grett. 127; körlum ok kerlingum, Gþl. 257; karls dóttir ok kerlingar, Fas. i. 22; karla börn ok kerlinga, Hkr. i. (in a verse); karl og kerling, karl og kerling í garðs horni, see karl; kellingar gamlar, hrumar ok örvasa, Fb. i. 423: in the phrase, fleyta or flytja kerlingar, to ‘float witches,’ to play at ducks and drakes; kerlingar nef, a nickname, Fb. iii; kellinga bani, a nickname, Fms. xi.

  1. II.

    as a pr. name, Gullþ.; cp. Carolina.

  2. III.

    naut., like Engl. carling, one of the fore and aft timbers supporting the planks of the deck, Edda (Gl.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
q. v.
quod vide.
Scot.
Scottish.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
pr.
proper, properly.
cp.
compare.
naut.
nautical.
Engl.
English.

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Gullþ.
Gull-Þóris saga. (D. II.)