Yrða

kerra

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    u, f., gen. pl. kerrna, Stj. 288, [for. word], a car, chariot, Bret. 68, Stj. 204, 288, 387, Al. 42, Fb. i. 320; kerra sólarinnar, Edda 7; kerra Þórs, Nj. 131; eldlig k., Niðrst. 9; kerru gætir, a charioteer, Skálda 194, Pr. 477: the zodiacal sign, Rb. kerru-sleði, a, m. a kind of sledge, D. N.

  2. 2.

    t, to force or throw the neck backwards; hnakka-kertr (part.), throwing the neck backwards; heldr en ekki hnakka-kertr, höndum stingr mjaðmir á, Hallgr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
for.
foreign.
m.
karlkyn (e. masculine)
part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Niðrst.
Niðrstigningar saga. (F. III.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Hallgr.
Hallgrímr Pétrsson.