kilting
nafnorð, kvenkyn
f. [Scot. kilt], a skirl; hann hafði Inga konung í kilting sér, Fms. vii. 208 (í kiltingu sér, Mork. 208), xi. 346; Þórólfr bar hann í kiltingu sinni til skógar, vi. 325; steypði hann silfrinu í kilting sína, Ó. H. 135; í kjöltungu sér, Fb. iii. 365; see kjalta.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Scot.
- Scottish.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)