kikna
sagnorð
að. [cp. keikr], to sink at the knees through a heavy burden; kikna í knésbótum, Fbr. 159, v. l. (but lyknar, Fb. l. c.); rekr klærnar framan í fangit svá at Ormr kiknar við, Fb. i. 530; ok er hann bar af sér lagit kiknaði hann við, Grett. 3 new Ed.; lá við at hann mundi kikna, Fms. iii. 187.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
- v. l.
- varia lectio.
- l. c.
- loco citato.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)