kjöt
nafnorð, hvorugkyn
n., also proncd. ket, dat. kjötvi, mod. kjöti; [a Scandin. word; found neither in Saxon nor Germ.; Scot. ket = carrion; Dan. kjöd; Swed. kött]:—flesh, meat, Lat. caro; heitt kjöt, Fms. vii. 159, 160; ok suðu vér þær með öðru kjöti, Fb. ii. 376; eta kjöt, K. Þ. K. 130, 136: þat er kjöt er menn láta af naut, færsauði, geitr ok svín, 130; varna við kjötvi, to abstain from meat, 134, passim: in plur. stores of meat, þau kjöt sem til þess eru niðr lögð á vegum, Stj. 71; gengu kjötin því harðara sinn veg, Bs. ii. 144.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- proncd.
- pronounced.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- mod.
- modern.
- Scandin.
- Scandinavia, Scandinavian.
- Germ.
- German.
- Scot.
- Scottish.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Lat.
- Latin.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)