klæma
sagnorð
d, [klám], to fall foul of; klæmdu mjök í orðum sínum Maumet ok Terrogant, (as Spenser, ‘Maumet and Termagaunt’), Flóv. 42:—mod., reflex. klæmast, to use obscene, filthy language.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Flóv.
- Flóvents saga. (G. II.)