klökkr
lýsingarorð
Merkingar
adj., with a characteristic v, acc. klökkvan, etc., prop. bending, pliable, as of a reed; klökkr kjölr, Bs. i. 483 (in a verse); varð Mariusúðin klökk mjök ok skaut lykkjunum. Fms. viii. 199; klökk stál, of a ship, Edda (Ht.); á klökkva saumför, Orkn. 104 (in a verse).
- II.
metaph. soft, crying faintly, moved to tears; hann varð við þetta klökkr mjök … ok segir honum til vandræða sinna, Rd. 50; Jón ætlaði en sem fyr biskup með kúgan klökkan at göra, Bs. i. 289: broken-hearted, Eb. 78 (in a verse); þá urðo þeir klökkvir (they lost heart) ok flýðu frá Þóri, Hkr. Cd. Fr. 264; at hann skyldi gráta sem barn, ok lítill þróttr mundi í honum vera, at hana varð svá klökkr við þetta, Ó. H. 300; konungs-dóttir varð klökk við orð hans ok bliknaði, Karl. 100.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- etc.
- et cetera.
- prop.
- proper, properly.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- Cd.
- Codex.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ht.
- Hátta-tal. (C. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)