knörr
nafnorð, karlkyn
m., gen. knarrar, dat. knerri, n. pl. knerrir, acc. knörru; [A. S. cnear]:—a ship, esp. a kind of merchant-ship, opp. to langskip; hann hafði tvá knorru ok sextigu hermanna á hverjum, Fms. iii. 36; öll stórskip bæði knörru ok önnur, ix. 167; er betra at halda langskipum til hafnar en knörrum, Fas. i. 278; eptir þat kom Hængr með knörru tvá, Eg. 71, 79. 98, Lv. 100.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- esp.
- especially.
- opp.
- opposed.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)