Yrða

knýta

sagnorð

Merkingar

t, [knútr; A. S. cnytan; Engl. knit; Dan. knytte]:—to knit, fasten by a knot, bind, tie; ek knýtt silki-dregli um höfuð barninu, id., Fms. xi. 2; leggr á ok knýtir við vagn, Bret. 26; knýta saman, to knit together, Skálda 180; hann knýtir saman halana í nautunum, Gísl. 29.

  1. 2.

    of a purse (knýtil-skauti); fingrgullit hafði knýtt verit í enni sveininum, Fms. xi. 2; hón hafði knýtt í dúkinn gull mikit, Fs. 59.

  2. II.

    impers. in a medic. sense; knýtti hrygginn (acc.), the back knotted up, became crooked, Fms. vii. 208; þó lá mestr verkr í lendum hennar þar til er þær (acc.) knýtti, Bs. i. 328; þá er sínar knýtti, Eb. 244; knýttr, knotted, crippled; knýttr var hann á herðum ok bringu, Fms. vii. 239; knýtt ok bömluð, Þryml. 71; var ekki bein brotið ok knýtt, Bs. i. 347; var hryggr ok lendar knýttr en fætrnir kreptir, 181.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Dan.
Danish.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
medic.
medicine, medically.
acc.
þolfall (e. accusative)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Gísl.
Gísla saga. (D. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)