Yrða

kolla

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig kolla sagnorð

Merkingar

u, f., prop. a deer without horns, a humble deer, a hind; féll hann þar á grasvöllinn hjá kollunni, Str. 4, 7; hirtir allir ok kollur, Karl. 476, (hjart-kolla, q. v.)

  1. 2.

    a cow; kollu hali, a cow’s tail, Bjarn. (in a verse); þat heita Kollu-vísur, er hann kvað um kýr út á Íslandi, Fms. vi. 366, Bjarn. 43, cp. 32.

  2. 3.

    in mod. usage, esp. a humble ewe; æ, þarna er hún Kolla mín blessuð komin af fjallinu! Piltr og Stúlka 20; Mó-kolla, Grett.

  3. 4.

    of a girl; frið-kolla, a ‘peace-maid,’ Swed. Dal-kulla = the maid of the Dales.

  4. II.

    a pot or bowl without feet.

  5. III.

    naut. one of the cleats in a ship (?), N. G. L. ii. 283, v. l. kollu-band, n. the stay fastened to the kolla.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
prop.
proper, properly.
q. v.
quod vide.
cp.
compare.
mod.
modern.
esp.
especially.
Swed.
Swedish.
naut.
nautical.
v. l.
varia lectio.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Str.
Strengleikar. (G. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)