Yrða

krækja

sagnorð

Merkingar

ð or t, [krókr], to hook with anything crooked, the instrument in dat.; hann krækti handar-stúfinum í kistu-hringana, Fms. x. 258, Eg. 564, Fb. i. 524, Grett. 50 new Ed., Karl.; hann krækir fótunum niðr undir kviðinn (of a horse), Sd. 177; hékk akkeri mikit á Drómundinum, ok var krækt fleinunum á borðit, en leggrinn vissi ofan, and had the fluke hooked on the gunwale, but the leg turned down, Orkn. 362; Þórir krœkði upp öxinni, Ó. H. 135, Fms. vii. 264, Eb. 310, Fær. 110; krækt er saman beinum í þér, thy bones are hooked together, i. e. badly knit, Grett.; hann krækti fætr undan þeim með staf, he hooked their legs with his stick, Fms. vii. 264; hann vildi k. af honum skjöldinn, Gullþ. 15.

  1. II.

    metaph. to go in circuits, in windings; þeir koma aptan dags á einn fjörð mikinn, ok krækti ymsa vega í landit, a fjord which branched, spread widely into the county, Krók. 52.

  2. III.

    refiex. to be hooked, Sks. 27 new Ed.; krækjask til, to grapple in close fight, Fær. 18; vera inni kræktr, to be shut in, Fms. viii, 386.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)
Ed.
edition, editions, edited.
i. e.
id est.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Sd.
Svarfdæla saga. (D. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Gullþ.
Gull-Þóris saga. (D. II.)
Krók.
Króka Refs saga. (D. V.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)