krankr
nafnorð, karlkyn
m. [Germ. krank], ill, sick; krankr mjök, Fms. x. 146, Finnb. 322: k. í líkam. B. K. 97; krönk augu, Stj. 171: sore, distressing, hin krankasta tíð, the sorest time, of a famine, 162; krankir hlutir, 156; krönkustu tilfelli, 218; inar krönkustu flugur, 271.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Germ.
- German.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- B. K.
- Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)