kráka
nafnorð, kvenkyn
u, f. [Dan. krage; cp. Engl. to croak], a crow, Lat. cornix, Hom. 69, Fms. vi. 446, Karl. 437, Edda (Gl.), Rm. 44; vinna eina kráku, Fms. vii. (in a verse); galandi kráka, Hm. 84; íllviðris-kráka, a croaking crow, boding ill weather; sumar-k.: the saying, betri er ein k. í hendi en tvær í skógi, a bird in the hand is worth two in the bush, Ld. 96: a nickname, Kráka, Fas., whence Kráku-mál, n. pl. name of a poem, id.: kráku-nef, n. crow nose, a nickname; whence Krákneflingar, m. pl., Landn.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- Engl.
- English.
- Lat.
- Latin.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)