kringja
sagnorð
Merkingar
ð, usually with prep. um, kringja um e-t, to encircle, surround, or, kringja umhverfis, id.; but also singly, with acc., þeir höfðu kringt svá um konung, Fms. viii. 67; þeir kringðu um kirkjuna, ix. 469; at eldr kringi umhverfis höfin, Sks. 205; kringdr umhverfis, id.; kappar Heinreks höfðu kringt um mik, Bær. 16; kringði Haraldr konungr með sinni fylking á bak jarli, Fms. vi. 407; Birkibeinar kringðu (surrounded) bæinn þegar, ix. 311: milit. to outflank, vér skulum hafa fylking langa svá at þeir kringi eigi um oss, Hkr. i. 150, Fms. vii. 178.
- 2.
absol. to go round; hann gekk it efra fyrir innan fjall, ok kringði svá inn til Alreksstaða, Fms. viii. 354; kringit um borgina, go round the town (of Jericho), Stj. 359, Karl. 134. Mar.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- prep.
- forsetning (e. preposition)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- milit.
- military.
- absol.
- absolute, absolutely.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Bær.
- Bærings saga. (G. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)