Yrða

kvánfang

nafnorð, hvorugkyn

kván-fang

n. ‘queen-fetching,’ wife-taking, as also a match, wife; leita e-m kvánfangs, Eg. 22; leita á um k., Nj. 66; fá gott k., Fms. i. 11; virðuligt k., vi. 57; Brynjólfr hafði gefit honum þat k. er hann hafði áðr átt, Eg. 36; Æsir tóku sér kvánföng (married) þar innanlands, Edda 152 (pref.); gefa e-m til kvánfangs, D. N. kvánfangs-eiðr, m. a wedding oath, as to the forbidden degrees, Grág. i. 319.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
pref.
preface.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)