kveif
nafnorð, kvenkyn
f. [from Fr. coif], a coif, cap; hött eðr k., Sks. 434; hött né húfu eða k., 291: esp. a mitre, Fms. viii. 378, Bs. ii. 186: in mod. usage, metaph. a feeble person, hann er mesta kveif: as also kveifara-skapr, m. feebleness; kveifar-legr, adj. (-lega, adv.), weak, faint.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- esp.
- especially.
- mod.
- modern.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)