læra
sagnorð
Merkingar
ð, [Ulf. laisjan = διδάσκειν; A. S. lærnan; Old Engl. lere; Engl. learn = to teach formerly, and sometimes so used still; Scot. lair or lear; O. H. G. leran; Germ. lehren: Swed. lära; Dan. lære; in all changing the s into r; the word may be a derivative from lesa (I), to gather; cp. Eat. legere, to gather and to read]:
- I.
to teach, with acc. or absol.; þeirra kenningar lærðu oss, Hom. (St.): the disciple in acc., læra annan í stað sinn, K. Þ. K. 60; hann lærði Ara prest, Hkr. (pref.); hverr sá maðr er lærir aðra, Gd. 35; hann lét læra hann á vígfimi ok riddara-skap ok allsháttar íþróttir, Fms. i. 97: lærðr á Látinu-tungu, K. Þ. K. 74; vel lærðir til vápna ok riddara-skaps, Sks. 381; nema hjarta heyrandans lærisk af helgum Anda, Greg. 19; lærask at e-m, to get information from a person, Karl. 444; cp. lærðr below.
- II.
to learn, in mod. usage iir this sense only, but seems not to occur in old writers, for Fas. ii. 67 is a paper MS., but cp. læra bók, Nd. 18 (a poem of the beginning of the 15th century).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Scot.
- Scottish.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- absol.
- absolute, absolutely.
- pref.
- preface.
- mod.
- modern.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)