Yrða

líka

sagnorð

sjá einnig líka atviksorð

Merkingar

að, [Ulf. leikan = ἀρέσκειν; A. S. lician; Engl. like; O. H. G. lihan; Swed. lika]:—to like: impers., cp. Old Engl. it liketh me, e-m líkar e-t, líkaði yðr vel Finnskattrinn, Eg. 61; at ek göra slíkt er mér líkar af því er ek varðveiti, 395; þetta líkaði Eiríki stórílla, Fms. i. 18: en með því at þeim líkaði (they wished) svá at hafa eðr þar við at auka, Íb. (begin.); hvárt er honum líkar vel eðr ílla, whether he likes it well or not, Ó. H. 54.

  1. 2.

    e-m líkar vel, ílla til e-s, to like one well or not; honum líkaði til Sighvats vel, Fms. iv. 89; Svía konungi líkaði stór-ílla Ólafs digra, 107:—líka vel við e-n, id.; líkar þeim vel við Brand, Lv. 24; líkaði hverjum manni vel við hann, Fms. vi. 112; en konungi líkaði eigi betr við þenna biskup, vii. 173; Hallgerðr sat mjök á sér um vetrinn, ok líkaði (mönnum) ekki við hana ílla, Nj. 25.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Swed.
Swedish.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
cp.
compare.
begin.
beginning.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Íb.
Íslendinga-bók. (D. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Lv.
Ljósvetninga saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)