Yrða

lýðr

nafnorð, karlkyn

m., gen. lýðs, pl. lýðir; but lýðar, Akv. 12, Sighvat (Fms. vi. 40); [from Goth. liudan = to grow; cp. Ulf. jugga-lauþs = νεανίσκος; A. S. leôð; Engl. lewd people; O. H. G. liut; Germ. leute; Swed. ung-lyde = youth; cp. Gr. λαός, λεώς]:—people, esp. the common people; lýðr heitir landfólk, Edda 108; vera allir samt sem einn lýðr, Stj. 187; þegar lýðrinn var sjálfráða, Ó. H. 46; allit., stjórn lýðs ok lands, Orkn. 124; lands-lýðr, the people of the land; allr lýðr, all people, Fs. 178; öllum lýð, Magn. 438; allir lyðir, 656 A. ii. 18; af lýðum sínum, by his people, Stj. 347; Múspells-lýðir, Vsp. 51; en er konungr heyrði ákafa lýðsins, Ó. H. 205; tók þar lýðr við trú … í vilð við lýðinn, Fms. x. 393; ok margr lýðr annarr, Karl. 425: the household folk, gakk þú út ok allr lýðr með þér, Nj. 200.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
Goth.
Gothic.
cp.
compare.
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Swed.
Swedish.
Gr.
Greek.
esp.
especially.
allit.
alliteration, alliterative.

Tilvitnuð rit

Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Magn.
Magnús saga jarls. (E. II.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)