lýja
sagnorð
Merkingar
pres. lý, lýr; pret. lúði; part. lúinn (lúiðr?):—to beat soft, thrash; hann lýr ok lemr, Stj. 95; hann lagði steininn niðr fyrir smiðju-dyrum, ok lúði þar við járn síðan, to forge iron with a sledge-hammer, Eg. 142; lýja líkam sinn, to chastise one’s body, Stj. 395; hón lýstr hann með trénu, svá at hón lýr (Ed. wrongly glýr) alla höndina, strikes him (on the wrist) with a cudgel and disables his band, Gísl. 156: metaph., lýr hann (acc.) sóttin, ok deyr hann, Fs. 195.
- II.
reflex. to become benumbed by a blow, of a limb; ok varð mikit högg svá at lúðisk undir, ok brotnuðu rifin, Korm. 212.
- 2.
to be worn, exhausted; tóku menn at lýjask mjök á erfiði, Grett. 95; þá tók Haraldr konungr at eldask mjök ok lýjask, Eg. 171.
- 2.
- III.
part. lúinn, worn, bruised; vóru ok árar mjök lúnar, the oars were much worn by pulling, Bárð. 169; hann brytr upp gólfit er áðr var laust ok lúit, Bs. i. 198:—weary, exhausted, var lúinn hestr hans mjök, Bárð. 171; hann verðr ok lúinn, ferr undir eina eik ok hvílisk þar, Fas. i. 131.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)