land
nafnorð, karlkyn
land-munr
m., esp. in pl. longing for land, home-sickness, nostalgia: in the phrase, e-m leika landmunir, to feel homesick; féll honum þat vel í skap, lék landmunr mikill á at fara í Noreg ok taka þar við ríki sem frændr hans höfðu fyrr haft, Ó. H. 200; Auðunn kvaðsk vilja fylgja honum, ok léku honum landmunir, Bjarn. 16, (Ed. létu heim at landinu erroneously, see Ný Fél. xviii. 160); þá léku honum landmunir at sækja vestr til Eyja, Orkn. 136; þeir er þar höfðu átt eigur ok frændr ok vini, ok léku þeim landmunir til heimferðar, Ó. H. 194.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- esp.
- especially.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Ný Fél.
- Ný félags-rit.
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)