lauga
sagnorð
Merkingar
að. [Swed. löga; cp. Lat. lavare], to bathe; þeir tóku kyrtil Joseph, lauguðu hann ok lituðu í kiðja-blóði, Stj. 194; hann laugaði öxina í blóðinu, Eb. 200; þvá hann ok lauga, Greg. 61; fór hann þá út til Jórdanar ok laugaði sik þar sem siðr er til pálmara, Hkr. iii. 67: a nurse’s term, to bathe a new-born infant, performed in olden times, and perhaps still, with some ceremony.
- II.
reflex. to bathe; laugaðisk konungr í ánni Jordan, Fms. vii. 87, 92; allr líkami Lausnarans laugaðist þá í blóði hans, Pass. 3. 9: metaph., laugaðr í leiri ok moldu, Karl. 409; silfri laugat, Fas. iii. 627; laugaðr í rauðu gulli, i. 172.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Swed.
- Swedish.
- cp.
- compare.
- Lat.
- Latin.
- reflex.
- reflexive.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)