Yrða

laukr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [A. S. leâc; Engl. leek; O. H. G. louh; Germ. lauch; Swed. lök; Dan. lög]:—a leek; hón hafði þar gört í steinkatli stappalauk (onion) ok önnur grös, ok gaf at éta enum sárum mönnum, þvíat kenndi af laukinum út ór sári því er á hol var, Ó. H. 223.

  1. 2.

    in old writers and in poetry esp. garlic (geir-laukr, q. v.), Fas. 176, 205, 246; þá var grund gróin grænum lauki, Vsp. 4; lítið kveða lauki gæft til auka, a saying, Sighvat, Lex. Poët., passim.

  2. 3.

    metaph. of sleek, taper-formed things; réttr sem laukr, straight as a leek, Játv. 4, Pr. 406 (lauk-jafn); blóð-laukr, a sword; ítr-laukr, q. v.; a mast is called the leek of a ship, Edda 91, Lex. Poët.; ættar-laukr, the ‘leek of a family,’ the best man of a family.

  3. 4.

    the oily skin of sea birds is called laukr, e. g. kofna-laukr, the skin of a young puffin.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Swed.
Swedish.
Dan.
Danish.
esp.
especially.
q. v.
quod vide.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
e. g.
exempli gratia.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Játv.
Játvarðar saga. (E. II.)
Edda
Edda. (C. I.)