laukr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. [A. S. leâc; Engl. leek; O. H. G. louh; Germ. lauch; Swed. lök; Dan. lög]:—a leek; hón hafði þar gört í steinkatli stappalauk (onion) ok önnur grös, ok gaf at éta enum sárum mönnum, þvíat kenndi af laukinum út ór sári því er á hol var, Ó. H. 223.
- 2.
in old writers and in poetry esp. garlic (geir-laukr, q. v.), Fas. 176, 205, 246; þá var grund gróin grænum lauki, Vsp. 4; lítið kveða lauki gæft til auka, a saying, Sighvat, Lex. Poët., passim.
- 3.
metaph. of sleek, taper-formed things; réttr sem laukr, straight as a leek, Játv. 4, Pr. 406 (lauk-jafn); blóð-laukr, a sword; ítr-laukr, q. v.; a mast is called the leek of a ship, Edda 91, Lex. Poët.; ættar-laukr, the ‘leek of a family,’ the best man of a family.
- 4.
the oily skin of sea birds is called laukr, e. g. kofna-laukr, the skin of a young puffin.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- esp.
- especially.
- q. v.
- quod vide.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- e. g.
- exempli gratia.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Játv.
- Játvarðar saga. (E. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)