Yrða

leiði

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

  1. 1.

    n. a leading wind, fair wind; sem leiði gaf, Fms. i. 203, Orkn. 410; gott leiði, 332, Fb. ii. 338, passim; byr-leiði, q. v.

  2. II.

    [O. H. G. leita], a tomb (leiða III), Ver. 47, Bs. i. 340; mér mislíkar er griðkona þín þerrir fætr sína á leiði mínu jafnan, er hón gengr frá stöðli, Fms. i. 254; stendr þar nú kirkjan sem leiði hans er, Landn. 52; Svíar brenndu hann ok grétu allmjök yfir leiði hans, Hkr. i. 15; var hann grafinn hjá leiði Kols biskups, Bs. i. 64, Fms. vii. 251, Stj. 101, 250, passim; völvu-leiði, Vtkv.

    1. 2.

      a, m. irksomeness, Háv. 40: a feeling uneasy, mod.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
q. v.
quod vide.
O. H. G.
Old High German.
m.
karlkyn (e. masculine)
mod.
modern.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Ver.
Veraldar saga. (E. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Vtkv.
Vegtams-kviða. (A. I.)
Háv.
Hávarðar saga. (D. II.)