Yrða

lengja

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    d, [langr], to lengthen; var lengt nafn hans, there was added to his name, Fms. vi. 16; lengja líf sitt, i. 126; þarf eigi at lengja sögu um þat mál, it boots not to tell a long tale, xi. 9; lengja leið sína, Eg. 742; orð-lengja, to lengthen out words; hvat þarf þat lengja, what need to make a long story? Karl. 374, 427.

  2. II.

    impers. to lengthen, esp. of days and seasons; um vetrinn er daga lengdi, Hrafn. 30; nótt (acc.) lengir.

  3. III.

    reflex., e-m lengisk, to long after; sem þessir tveir vetr vóru liðnir þá þótti Jósaphat lengjask mjök, Barl. 198.

    1. 2.

      u, f. an oblong piece, Skíða R. 27; bak-lengja, q. v.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
esp.
especially.
acc.
þolfall (e. accusative)
reflex.
reflexive.
f.
kvenkyn (e. feminine)
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Hrafn.
Hrafnkels saga. (D. II.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)