lesta
sagnorð
Merkingar
t, [Lat. laedere, by Grimm’s law, t for d], to break up, injure, wreck; lesta skip, to wreck one’s ship, Eg. 159; lesta hús at lásum eða viði, Grág. ii. 110: impers. to be wrecked, ok lesti þar skipit, Fms. x. 158; þá er bæði (both ships) lesti Hjálp ok Fífu, Orkn. (in a verse).
- 2.
metaph. to break, violate; lesta lög, Skálda (in a verse).
- II.
reflex. to be damaged; ef kirkja brennr upp ok lestisk, K. Þ. K. 42; bogi þeirra lestisk, 623. 31; þá lestisk ráin, Grett. 86; féll hann af baki ok lestisk fótr hans, Fb. i. 538; skip lestisk, Grág. ii. 268: part., ok lest (broken) svá skip hans at eigi væri fært, Fær. 116; hestr er lestr, haukr er daudr, Maurer’s Volks. 321.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Lat.
- Latin.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- reflex.
- reflexive.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)