lina
sagnorð
Merkingar
að, [Dan. lindre; see linr], to soften, mitigate; þat linar saur, Pr. 473.
- 2.
metaph. to alleviate; Guð linaði þeirra eymðir, Stj.:—with dat., lina þvílíkum þunga, Dipl. ii. 14; lina atsókninni, Stj. 604; unit harmi mínum, Karl. 215; lina til, to give way, Fms. vi. 28:—to abate, Bs. ii. 49 (of the wind).
- II.
impers. it abates; þá er líttat linaði élinu, Fms. xi. 136; við átak hans linar þegar sóttinni, Fb. ii. 145; at nokkut skyldi lina augna-verkinum, Bs. i. 317.
- III.
reflex. to be softened, give way; þá linuðusk hugir þeirra, Fms. ii. 36, Pr. 471, Rb. 440, Sturl. iii. 19.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)