Yrða

ljótr

lýsingarorð

Merkingar

adj., ljótari, ljótastr, [cp. Dan. lyde], ugly, hideous, misshapen, of the body; Þórarinn var allra manna ljótastr, hann hafði hendr miklar ok ljótar … þat er manns fótr, sá er ek hygg, at engi skal hér í kaupstaðnum ljótari vera … at eigi muni fást jafnljótr fótr … ok er þessi því ljótari, at hér er ef en mesta táin, Ó. H. 74, 75; Grímr var svartr maðr ok ljótr, Eg. 3; en fleiri vóru Mýramenn manna ljótastir, 771; at hann mundi verða ljótr ok líkr feðr sínum, svartr á húrs-lit, 147, 459 (the verse); mikill vexti ok ljótr, Fms. vi. 200; þat ætla ek at eigi fæðisk upp ljótari maðr en þú ert, 207; ljótari ok leiðiligri, ii. 137; þenna kýs ek, fátt mun ljótt á Baldri, Edda 46; hann var mikill maðr ok sterkr, ljótr ok hljóðlyndr, Eb. 42.

  1. II.

    metaph. bad, sore, hideous; et ljóta líf, Ls. 4; sé þar ljótan harm, faðir, what a shame! Edda 58; ljótar syndir, Bs. 1. 319; ljótr í siðferði, Mar.; ljótastar sakir, rán ok stuldir, Sks. 664.

  2. III.

    in pr. names, Ljótr, Ljót-ólfr; of women, Ljót, Ljótunn, Landn.; and as the latter part, Arn-ljótr, Þór-ljótr, id., Fb. iii.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
cp.
compare.
Dan.
Danish.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
pr.
proper, properly.

Tilvitnuð rit

Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Ls.
Loka-senna. (A. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)