Yrða

lyng

nafnorð, hvorugkyn

n., dat. lyngvi, Fm. 21, 28, 29, mod. lyngi; gen. pl. lyngva, Fms. v. 234 (in a verse), Eg. (in a verse); [A. S. and Engl. ling; Dan. lyng]:—ling, heather, not only in the English sense, but also of whortle on which berries grow; lyng is smaller than hrís, q. v.; skríða um lyng, Fms. vii. 251; lyng mikit var par ok ber á, there was much bush with berries on, O. H. L. 67, and so in mod. usage; whence hrútaberja-lyng, bláberja-lyng.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
dat.
þágufall (e. dative)
mod.
modern.
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Dan.
Danish.
q. v.
quod vide.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fm.
Fáfnis-mál. (A. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
O. H. L.
Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)