Yrða

lypta

sagnorð

Merkingar

t, [cp. lopt], to lift, raise, with acc.; lyptandi sínar hendr, Mar.: with dat., síðan lypti hón kápu-hetti hans, Fms. i. 149; gékk konungr þar til ok lypti upp tjaldinu, 158; hann lypti upp kettinum, Edda; lypta brúnum, to lift the eyebrows, shew gladness:—metaph., lypta ferð, to start on a journey, Fms. x. 6; lyptir nú Jóram sínum her, Stj. 610; má ek engum her héðan lypta, Fms. viii. 22.

  1. II.

    impers. it is lifted up, raised; mér var þat enn mesti harmr, er þessum stormi var lypt, Þiðr. 326; lyptir þá mjök brúnum manna, the men’s eyebrows were lifted up, their faces brightened, Fs. 26.

  2. III.

    reflex. to move, stir; þá tók hann til hennar, ok lyptisk hón ekki, Landn. 151; lézk hann ekki mundu þaðan lyptask fyrr en á bak Jólum, Fms. viii. 16S; lyptisk þeim þá lítt reiði, their anger was raised a little, Fbr. 137.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

cp.
compare.
acc.
þolfall (e. accusative)
dat.
þágufall (e. dative)
metaph.
metaphorical, metaphorically.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
reflex.
reflexive.

Tilvitnuð rit

Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Þiðr.
Þiðreks saga. (G. I.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)