Yrða

múgr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [akin to Engl. mow], a swathe, but only in the weak form múgi; hann hafði slegit þúfur allar ok fært þær saman í múga, … ok er kallaðr ákvæðis-teigr milli hverra múga, Fb. i. 522, freq. in mod. usage, múga-sláttr, m. mowing into swathes, Fb. i. 522.

  1. II.

    múgr or múgi, a, m., metaph. the crowd, common people, populace, mob; með vingan alls stórmennis, ok at samþyktum múginum, Al. 9; heimskr múgr, the foolish mob, Sks. 340; líta á múg sinn ok höfða-tal, 341; allr múgr Svía, Hkr. i. 55; múgr ok margmenni, Ó. H. 34, Bjarn. 9, Grett. 82; þar sem múg(r)inn stóð, Eg. 532; með múga hers, Fms. vii. 183; múga manns, Ór. 29; múgr manns, Fms. xi. 245; var þat enn mesti múgr manns, Ó. H. 211; lands-múgr, the people of the land; al-múgi (Dan. almue), the common people.

COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Engl.
English.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
Dan.
Danish.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Ór.
Ólafs-ríma. (A. III.)