múnkr
nafnorð, karlkyn
m., mod. also contr. múkr, m. [eccl. Lat. monachus]:—a monk, friar, Bs., Sks., Greg., etc. passim; múnka-búnaðr, -kápa, -klaeði, Fms. vi. 188, viii. 357; múnka regla, a monastery, Ann. 1344; Múnka bryggja, Monk’s-bridge, Fms. vii. 183; múnka klaustr, a monastery, cloister, xi. 392; Grá-múnkar, Gray-friars; Svart-múnkar, Black-friars: munki, a, m. a nickname, viii: in local names, Múnka-þvera, mod.; Múka-þverá, Bs.:—of a game of cards, gékk þeim Indriða betr, hver strokan og múkrinn eptir annan, Piltr og Stúlka 23.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- mod.
- modern.
- contr.
- contracted.
- eccl.
- ecclesiastical.
- Lat.
- Latin.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)