Yrða

mannheill

nafnorð, kvenkyn

mann-heill

Merkingar

  1. 1.

    f. bliss, favour, good report; var sá kynsþáttr kallaðr Skíðungar, ok hafði litla mannheill, Korm. 160; hann átti lítið fé ok m., Sturl. i. 74; vitr ok vinsæli, ríkr ok góðgjarn, hann hafði m. mikla, iii. 96; svá virðisk mér, at minni m. hafir þú á Íslandi en hér með oss, Fbr. 91; hann var vinsæll ok mannheilla-maðr mikill, and a very popular man, Fs. 86.

  2. 2.

    adj. safe and sound; to the question, hvað er í fréttum? the answer is, mannheilt og ó-sjúkt; meðan mannheilt var, D. N. ii. 358.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Korm.
Kormáks saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)