Yrða

mannjafnaðr

nafnorð, karlkyn

mann-jafnaðr

Merkingar

or mann-jöfnuðr, m. a comparison of men, i. e. a dispute in which each contends that his hero is the greatest; þar var ölteiti mörg, þar var talat um mannjöfnuð, ok hverr þar væri göfgastr maðr í sveit eðr mestr höfðingi ok urðu menn þar eigi á eitt sáttir, sem optast verðr ef um mannjöfnuð er talað, i. e. a comparison of persons is odious, creates strife, Eb. 184; Þorsteinn svarar, ekki ferr ek í mannjöfnuð, segir hann, Ísl. ii. 214; þar var margt talat er menn vóru drukknir mjök, ok kom þar at rætt var um mannjöfnuð, Orkn. 210; þeir fóru í mannjöfnuð ok töluðu um Þorgils ok Eirek, Fs. 149; var mart talat við drykkinn, ok þar kom at farit var í mannjafnað, ok því næst var rætt urn konungana sjálfa, Fms. i. 58; for a classical instance see the dialogue between the two brother kings, Mork. 186 (mannjafnaðr konunga, cp. Fms. vii. 118 sqq.)

  1. 2.

    a matching or pairing of persons as to the weregilds to be paid for wounds and slaughter on both sides after a battle, Ísl. ii. 384, Fb. iii. 453.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
i. e.
id est.
cp.
compare.
sqq.
following.

Tilvitnuð rit

Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Mork.
Morkinskinna. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)