Yrða

mannskaði

nafnorð, karlkyn

mann-skaði

a, m. ‘man-scathe,’ loss of life, Eg. 90: a great loss in a person’s death, þeir sögðn honum vígit, Gunnarr sagði, at þat var lítill m., Nj. 61; ok er þat enn mesti m. at taka þá af lífi, 136: havoc in men, þeim manni er þér hafði gört enn mesta mannskaða, Ó. H. 47; hann var þeirra meir lagðr til mannskada, Th. was the more murderous fighter of the two, Fbr. 23 new Ed. mannskaða-veðr, n. a destructive gale.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Ed.
edition, editions, edited.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Th.
Theophilus. (F. III.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)