Yrða

megin

atviksorð

sjá einnig megin nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

or megum, adv., which may be derived, not from megin, but from vegr, veginn, with the m from the dat. of the preceding word; hjá altara kvenna megin, on the women’s side (in a church), Bs. i. 438; karla megin, on the men’s side, Pm. 108; Hjarðarholts megin, on the H. side (of the river), Nj. 35; þeir sátu í öndvegi enum úæðra megin, i. e. on the left side of the hall, Fs. 72, Fms. xi. 71; hinum vinstra m., Hrafn. 13; hægra m., on the right side; enum syðra m., on the southern side, Stj. 564, Fms. viii. 236; hit nyrðra megin, x. 16 v. l.; öðru-megin, on the other side, Nj. 43, 68, 144, Eg. 531; einu megin (einum-megin). from one side only, Nj. 246, Fms. ii. 281, Ísl. ii. 362; þeim megin, on that side, Grág. ii. 137; sínu megin hvárr, Fms. i. 305; báðu-megin, on both sides, Ld. 46; öllum megin, all around, from all sides. Fms. i. 149, 291, Ísl. ii. 343: hvárungi megin, on neither side, Grág. ii. 266, 267; tveim megin brikar, Kormak.

  1. II.

    megum, hann bjó á Bálkastöðum hvárum megum, Grett.; sínum megum hvárir, Fms. viii. 51; báðum megum, Grág. ii. 266; öllum megum, Eg. 288, Gg. 7; öðrum megum sundsins, Hbl. (prose); tveim megum, Blanda (MS.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adv.
atviksorð (e. adverb)
dat.
þágufall (e. dative)
i. e.
id est.
v. l.
varia lectio.
MS.
manuscript, manuscripts.

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Pm.
Pétrs-máldagi. (J. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hrafn.
Hrafnkels saga. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Gg.
Grógaldr. (A. II.)
Hbl.
Hárbarðs-ljóð. (A. I.)