meiðing
nafnorð, kvenkyn
f. bodily hurt, maiming, damaging, esp. in pl. of serious bodily hurts, dangerous wounds, Bs. i. 531, Nj. 21, Fs. 34; í manndrápum ok meiðingum, Fb. ii. 64, MS. 625. 64; at hann hélt lífi meiðinga-laust, unmaimed, unhurt, Sturl. iii. 132; þeim hélt við meiðingar, Nj. 21; meiðing fjár, K. Þ. K. 176.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- esp.
- especially.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)